Leuvense met talent en pit

Vrijdag 13 januari

Vandaag mijn laatste dag in dit weekboek. Ik heb dit ontzettend graag gedaan en misschien moet ik hier op termijn wel een vervolg aan breien met een eigen blog. 

Als echte Leuvense is het mijn plicht om af te sluiten met iets echt Leuvens. Sinds dit seizoen heeft Leuven een ploeg in de Jupiler Pro League. Oud-Heverlee Leuven ook wel OHL afgekort (O-Hasj-El uitgesproken). 

Ik stel me telkens weer de vraag waarom OHL amper in de Vlaamse media komt. Kijk naar de media in Wallonië en daar kennen ze OHL wel. We horen misschien niet bij de top, maar om nog maar net in eerste klasse te staan doen we het prima.

Het stadion, ook wel "Den Dreef" genoemd, ligt op amper 5 minuten stappen van mijn huis. Ik heb daarom ook een abonnement in vak F. Samen met mijn papa ga ik naar elke thuiswedstrijd kijken. Op verplaatsing gaan we bijna nooit mee. Mijn mama hoort het stadion soms roepen tot bij ons thuis. Wat bewijst dat onze supporters hun ploeg goed aanmoedigen.

Onze thuisreputatie hebben we zeker mee, we wonnen thuis tegen Anderlecht, Mons, Beerschot en niet te vergeten Club Brugge. Tegen Racing Genk hebben we thuis 1-1 gespeeld wat ook een zeer knappe prestatie is. 

Ik heb een diep respect voor OHL, voor de ploeg, het bestuur, de medische staf én voor de hoofdtrainer, Ronny Van Geneugden. De Hulptrainer Hans Vander Elst en de keepertrainer Jurgen De Braekeleer mag ik ook zeker niet vergeten. Samen hebben zij het beste met OHL voor.
Ik ga regelmatig naar de trainingen kijken. Daar zie je meteen wat een ploeg OHL is, één grote familie. Zij hebben respect voor de supporters en daarom heb ik ook respect voor alle spelers. Natuurlijk heb ik ook mijn favorieten, maar niemand zal het merken: voor mij zijn ze allemaal gelijk. Elke voetballer heeft zijn eigen talenten, zijn eigen karakter en zijn eigenheid.

In het stadion roepen sommige mensen naar bepaalde spelers. Dit is verkeerd! Je support voor een heel team niet voor één of meerdere personen. Als elke supporter eens een kijkje zou gaan nemen op training, zouden ze zien wat iedereen van deze ploeg kan. Soms lukt het niet op het veld. Misschien te weinig vertrouwen omdat ze niet 100% gesteund worden door het publiek? Mensen die zeggen dat professionals zich daarover moeten zetten, weten het niet goed. Het zijn ook maar mensen en mensen hebben soms te weinig of geen vertrouwen, ook al zijn het professionals.

Ja, van mij mogen ze het weten ik sta 200% achter mijn ploeg, ik supporter voor iedereen van deze kern en ik ben nog fier op OHL!

Wat ben ik fier om een Leuvense te zijn!

Morgen spelen we thuis tegen Lokeren, ja dit is voor ons een belangrijke match. Hopelijk winnen we. Als alle supporters achter het hele team staat is dit geen probleem!

C'mon Leuven! 

Donderdag 12 januari

De voorlaatste dag van dit weekboek. Vandaag zal ik het eens over serieuze zaken hebben. 

Sinds één jaar ben ik lid van de CD&V en dus ook van de JONGCD&V. Waarom de CD&V? Het zit in mijn bloed, mijn papa en mijn grootvader stemden altijd voor CD&V toen nog CVP. 

Wat mij deze dagen bezighoud zijn de voorverkiezingen in de Verenigde Staten. Het systeem is daar zo vreemd dat ik er amper aan uit kan. Campagne voeren in de VS is voor mij gelijk aan modder gooien. Als ik de debatten zie tijdens het journaal denk ik: wat hebben ze de politiek te bieden? Ze vallen enkel elkaar aan. Voor mij is het duidelijk: wie zich het beste kan verdedigen maakt kans op de overwinning in de VS. Media-aandacht en geld zijn natuurlijk ook zéér belangrijk is de VS. Misschien belangrijker dan je politieke kunnen. Mijn grootste bezorgheid gaat vooral uit naar wie de komende presidentverkiezingen zal winnen: Obama of een republikein? Als een republikein wint, zullen we teruggaan naar het Bush-tijdperk. Obama wil een beter sociaal systeem zoals wij hier hebben in België. Maar waarom zijn die Amerikanen daar zo tegen? Het zou ook voor hen beter zijn! Het probleem in de VS is dat er teveel propaganda op TV is. Hier in België horen we meestal beide kanten van het verhaal, in de VS meestal maar één kant.
Propaganda is toch niets meer voor de 21ste eeuw? De VS wil zich profileren als een zeer modern land. Maar propaganda is niet modern, ook de doodstraf is dat niet. Zonde dat deze nog bestaan in zo'n land. 

Ik hoop één ding, dat alle Amerikanen hun verstand gebruiken en Barack Obama herverkiezen. Zodat hij kan bewijzen dat zo'n sociaal systeem wél effectief is. 

Zelf ben ik één keer in de VS geweest, in 2005. Ik keek er enorm naar uit, tegenvallen deed het allesbehalve. Nadien dacht ik: woooow daar wil ooit wonen. Maar naarmate ik ouder word blijf ik het een prachtig land vinden maar op politiek en sociaal vlak kan er nog veel geleerd worden van Europa. Enkel de rijken hebben het daar goed. Armoede en rijkdom liggen zo dicht tegen elkaar. Zonde voor zo'n groot en mooi land. Mijn grote droom is om ooit een trektocht doorheen de VS te maken én dat het leven van elke Amerikaan mag verbeteren op sociaal vlak. 

Morgen mijn laatste dagboek en dan zal ik het hebben over iets écht Leuvens, tot dan!

Woensdag 11 januari

Na een nacht van weinig slaap door de stress ben ik opgestaan om 5u45. Ik lag al van 5uur wakker. Frans en de andere talen zorgen altijd voor stress en voor weining slaap. Ik was moe, zeer moe, zelfs koffie kreeg me niet wakker.
Om 6u45 naar het station in Heverlee vertrekken om dan over te stappen in Leuven op een trein naar Mechelen. Mijn eerste gedachte is altijd: hopelijk heeft die trein vandaag geen vertraging. Om 8uur aangekomen op school en dan nog 1uur wachten en wachten en stressen en wachten en....
Dat uur leek eeuwig te duren!
Om 9uur eindelijk het verlossende woord "entrer". Eerst de presentatie dan het mondeling apart. Presentatie verliep vlot met mijn twee teamgenoten. Dat nam de stress al grotendeels weg. Dan nog eens 30minuten wachten voor je binnen mag. Op een examen moet je veel wachten en veel geduld hebben. Voor ik het zelf wist had ik 15minuten Frans gepraat, ja die tijd verliep heel snel.

De rest van de dag zal ik het volgende examen leren, Engels. Dat zal ook nog stressen worden op vrijdag. Maar de moed die ik uit dit examen heb geput neem ik mee naar het volgende examen. Ook al valt Engels op vrijdag de 13de. Ooh nee help, was mijn eerste gedacht. Maar het is een dag zoals een ander dus moet ik rustig blijven.

Maar wat kijk ik uit naar vanavond! De Gouden Schoen. Ik heb echt totaal geen idee wie gaat winnen. Andere jaren springt er iemand uit maar dit jaar? Nee, de meeste zitten in het buitenland. Een ding staat vast iemand van mijn favoriete club zal het niet zijn. Maar wie dan wel? Ik zal nog eventjes geduld moeten hebben.

Normaal doe ik op woensdagavond indoor cycling met mijn vriendin Margot. Deze week moet ik passen, vorige week lichte blessure opgelopen dus deze eerst laten rusten. Volgende week gaan Margot en ik weer 500% voor!

Tot morgen!

Dinsdag 10 januari

De laatste dag Frans herhalen en morgen 11 januari om 9uur is het zover. Het examen! De spanning begint te stijgen.
Maar zoals elke ochtend begin ik mijn dag met een tas koffie van mijn nieuw vriendje, Dolce Gusto. Met mijn Senseo heb ik mooie tijden gehad maar met Dolce Gusto wordt het beter, véél beter. De koffie ruikt zoals op café is even warm en smaakt zoals op café, mmm heerlijk! Laat dit een super begin zijn van de dag en laat dit de stress wat wegnemen.

Vandaag is mijn papa jarig, tja, hij is op een leeftijd gekomen dat hij deze dag liever overslaat. Hopelijk kunnen wij het zaterdag vieren met een overwinning van OH Leuven tegen Lokeren. Voor OHL toch wel een belangrijke wedstrijd.

Vanaf februari begint mijn stage aan de KU Leuven, ik kijk er enorm naar uit om werkervaring op te doen. Het zal uitdagend zijn!
In 2012 is het bij de KU Leuven het Duitslandjaar. Ik mag daaraan meewerken wat ik enorm spannend vind. In het eerste jaar moesten we kiezen Spaans of Duits. Zoals iedereen dacht ik Spaans te kiezen maar ik had al Duits gehad in het middelbaar dus heb ik uiteindelijk gekozen voor Duits. Bij nader inzien een zeer goed idee. Nu zal ik het zeker kunnen gebruiken. En na 6 jaar Duits begin ik toch van de taal te houden. Ik zie er de mooie dingen van, de grammatica blijft moeilijk maar met veel geduld kan ik het ook de baas.

De rest van deze dinsdag zal ik nog goed herhalen en vooral veel stressen. Uiterlijk zie je het nooit aan mij, maar je zou mij innerlijk eens moeten voelen. Pfff vreselijk, zoveel stress! Maar waarom? Als ik goed geleerd heb is die stress toch niet nodig...

Morgen ben ik er weer met een verslag over de eerste examendag!

Maandag 9 januari

Om te beginnen wil ik iedereen een schitterend 2012 toewensen. De jongeren onder ons met ambitie voor 14 oktober 2012, wens ik alvast het allerbeste toe in hun campagnestrijd. 2012 wordt het jaar van de waarheid voor JONGCD&V’ers over heel Vlaanderen.

Dan nu een kleine introductie. 22-jarige studente Office Management uit Leuven die studeert aan de Lessius Hogeschool Mechelen. Ik hoor jullie al denken, studeren in Mechelen als je in Leuven woont? Dit was een zeer  bewuste keuze en ik heb er nooit spijt van gehad. Ook al moest ik vaak veel geduld hebben met het openbaar vervoer.
Net zoals de afgelopen twee weken begin ik mijn week met blokken. Overmorgen eerste examen, Frans mondeling. Vandaag alle thema’s op Toledo nog eens overlopen nadien mijn mening erover geven, daar draait het bij ons om in het derde jaar. Woordenschat en presentatie zijn geleerd en gekend.

Dit was, hoogstwaarschijnlijk, mijn laatste blokperiode ooit. Missen ga ik het niet echt. Alhoewel je weet maar nooit. Elke dag werken zal zijn charmes hebben maar zoals Johan Cruijff het mooi zei “Elk voordeel heb z’n nadeel”.

Niemand zal het vermoeden maar ik ben een grote sportfanaat. Zondag 8 januari was slecht begonnen. Bart Wellens ligt op intensive care. Dat was wel een klap ja, ook al is het niet mijn favoriet. Ik hoop dat alles goed gaat met hem, want als mens raakt het mij enorm en besef ik weer hoe rap het leven gedaan kan zijn.
In de namidag keek ik vol spanning naar de laatste ronde van het BK veldrijden, Sven Nys had wel 50 seconden voorsprong maar er kon nog vanalles misgaan, lekke band of.... Hij heeft al vaker tegenslag gehad. Gelukkig heeft hij het perfect gedaan, mijn superfavoriet!
Dan was er nog de derby in Manchester. Tuurlijk supporterde ik voor Vincent Kompany en zijn Manchester City, onverdiend kreeg Vince rood na amper 14 minuten.
Fier mag ik ook zijn op mijn streekgenoten die schaatsen in Hongarije Nele Armée, Ferre Spruyt en Bart Swings. Bart Swings mag naar het WK schaatsen. Naar het schaatsen zelf kijk ik niet maar volg het via sportsites.

Morgen onthul ik nog wat meer van mezelf.